b_400_400_16777215_00_images_phocagallery_f2.jpg

بيماران و معلولين جسمي حركتي افرادي هستند كه به علل مادرزادي و يا در اثر صدمات و بيماريهاي مغز و اعصاب، ارتوپدي و رماتولوژي دچار كاهش دائمي يا موقتي توانائيهاي جسمي شده‎اند و قادر به ادامة زندگي به‎طور مستقل نمي‎باشند.

اهداف كاردرماني در اين بيماران: جلوگيري از پيشرفت بيماري و معلوليت و بازگرداندن توانائيهاي از دست‎ رفته تا حد امكان جهت بازگشت بيمار به زندگي اجتماعي است.

 

در درمان بيماران با اختلالات جسمي سه رويكرد درماني وجود دارد تا در نهايت بيمار به حداكثر عملكرد مستقل در زندگي دست يابد:

الف:  Biomechanical approaches

ب:  Sensorimotor approaches

ج: Rehabilitative approaches

 

الف: رويكرد بيومكانيكال:  در درمان بيماراني كه مشكلاتي در زمينة دامنة حركتي (Rom)،قدرت و تحمل فيزيكي داشته اما سيستم عصبي مركزي (CNS) سالمي دارند بكار مي‎رود. به‎عنوان مثال در درمان بيماريهاي آرتريت روماتوئيد ـ آرتروز ـ شكستگي‎ها، ضايعات دست سوختگي ضايعات اعصاب محيطي ـ سندرم گلين‌باره ـ ضايعات نخاعي ـ دستيروفي عضلاني.

 

ب: رويكرد حسي، حركتي: اين رويكرد در درمان بيماران با اختلالات حسي ـ حركتي، دركي و شناختي استفاده مي‎شود البته درصورتيكه اين اختلالات مربوط به مغز باشد. (بيماراني كه با اختلالات سيستم عصبي مركزيCNS متولد شده‎اند و يا دراثر بيماري و يا ضربه به CNS دچار معلوليت شده‎اند.)

مثال: سكتة مغزي ـ فلج مغزي ـ ضربه مغزي و ….

 

ج: واژه «Rehabilitation» : به معني بازگشت به توانائي‎هاست. بازگشت به حداكثر توانائيهاي فيزيكي، ذهني، اجتماعي، حرفه‎اي و اقتصادي است كه براي فرد امكان دارد. در اين‎صورت فرد قادر به كار كردن و زندگي با توانائيهاي باقيمانده‎اش مي‎شود. بنابراين هدف برنامه درماني روي توانائيها تأكيد دارد تا ناتوانائيها.

 

 

 

درمان:

الف: ارزيابي: كاردرمانگر براساس تاريخچه مشاهدات عيني و محدوديت‎هاي عملكردي كه در بيمار ديده‎مي‎شود ارزيابي مي‎كند تا هدف و برنامة درماني تنظيم شود.

ب: آموزش: كاردرمانگر با آموزش در مورد بيماري و پيش آگهي بيماري به بيمار، در مراقبت از خود، درمان علائم بيمار (چه در منزل و چه در محل كار) به كاهش احتمالي عود مجدد علائم و داشتن يك زندگي مستقل كمك مي‎كند.

ج: مداليتههاي درماني: (روشهاي درماني كه احتياج به حضور مداوم درمانگر ندارند) شامل موارد زير مي‎باشد:

1ـ پارافين: معالجه با موم گرم براي حرارت دادن بافت تحريك شده، تسكين درد و خشكي مفاصل و افزايش انعطاف‎پذيري مفاصل دست.

2ـ كيسههاي گرم  (Hot pack): جهت آرام‎سازي عضلات و كاهش درد به وسيله گرم كردن بافت‎هاي سطحي

3ـ كيسههاي سرد (cold pack): براي كاهش التهاب، كنترل التهابهاي عودكننده و كاهش درد .

4ـ تحريكهاي الكتريكي: ايمپالسهاي الكتريكي مطمئن براي تحريك انقباضات عضلاني ـ كاهش آماس ـ كاهش ناحيه سفتي عضلاني و برطرف كردن درد مي‎باشد.

 

د: Procedures : (شيوه‎هاي درماني كه توجه و پيگيري شخص درمانگر را مي‎طلبد) عبارتنداز :

1ـ فعاليتهاي عملكردي: حركات و وظايف مربوط به فعاليتهاي روزمرة زندگي در محل كار و خانه به‎منظور افزايش دادن دامنة حركتي، قدرت، تحمل، راحتي  و توانائيهاي عملكردي

2ـ تمرين درماني: تمرينات وضعيتي و تمرينات اندام فوقاني به‎منظور افزايش دامنة حركتي و انعطاف‎پذيري، قدرت و تحمل عضله‎ها ، تمرينات وزنه در منزل با يك برنامه اصولي و منظم.

3ـ بازآموزي عصبي ـ عضلاني: بهبود بخشيدن عملكرد عصبي ـ عضلاني با استفاده از اصول فيزيولوژي عصب و عضله ـ پيشرفت‎ هماهنگي عضله توسط انواع خاص تمرينات و حركات عملكردي

4ـ ماساژ: تكنيكهاي ماساژ با دست، براي كشش و تحت‎تأثير قرار دادن بافت نرم به‎منظور افزايش گردش خون و كاهش درد.

5ـ موبيليزاسيون (mobilization) بافت نرم و مفاصل: تكنيكهاي حركتي و كششي بسيار ويژه براي بافت‎هاي نرم و مفاصل به‎منظور افزايش طول عضله و دامنة حركتي مفاصل.

6ـ اسپلينت: ساخت اسپلينتهاي مختلف براي قرار دادن عضله در حال استراحت و افزايش دامنة حركتي مفصل.

هـ: ديگر سرويسهاي كه در كاردرماني داده ميشود:

1ـ دادن برنامه‎هاي هدفمند منطبق با فرهنگ بيمار براي پيشرفت توانائيهاي فرد به‎منظور انجام دادن فعاليتهاي روزمرة زندگي (A.D.C)

2ـ ارزيابي همه‎جانبه و گسترده از محيط خانه و محل كار و توصيه‎هاي لازم براي ايجاد تطابق.

3ـ ارزيابي و درمان براي انجام فعاليت‎هاي كاري.

4ـ توصيه و آموزش در استفاده از تجهيزات تطابقي براي جايگزين كردن توانائيهاي از دست‎رفته.

5ـ راهنمايي اعضاء خانواده و همراهان با ارائه روشهاي مؤثر و ايمن براي مراقبت فرد.